محمد اسحاق نگارگر در سال ۱۳۱۸ شمسی مطابق با ۱۹۳۹ تقویم مشترک در شهر میمنۀ ولایت فاریاب در افغانستان، دیده به جهان گشود.

بعد از فراغت از لیسه، تحصیلات عالی اش را در رشته زبان و ادبیات در پوهنحًی علوم بشری و ادبیات پوهنتون کابل به انجام رسانید. او بعد از فراغت از پوهنتون کابل نخست بصفت معاون پروفیسور و بعدها بحيث استاد در پوهنحًی ادبيات و علوم بشری کابل تدريس نمود.

او در سال ۱۹۸۴ تقویم مشترک از افغانستان به پاکستان مهاجرت نمود و در آنجا با انجمنهای خارحی کمک رسانئ غير دولتی همکاریها داشته از جمله مدتی به تدريس زبان دری ، پشتو و انگليسی پرداخت. او زمانی هم،  بحيث مشاور تـدريسی همکاری نموده و گاهی هـم، بالای طرح تطبـيـقی دستور زبان دری برای معلمان و طرح سوادآموزی صوتی برای شاگردان کار های چشمگیر نمود.

نگارگر در سال ۱۹۸۴ افغانستان را ترک کرد و به پاکستان مهاجرت کرد و سپس با خانواده‌اش به بریتانیا رفت.  او در انگلستان نیـز به تدریس زبان انگلیسی و پشتو پرداخته و با سرویس پشتو و فارسی رادیوی بی‌ بی سی نیز همکار بود.

اسحاق نگارگر در رشته‌ های مولاناشناسی و بیدل شناسی از صاحبنظران بحساب میآمد و همواره از سوی انجمنهای فرهنگی در کشورهای مختلف برای سخنرانی دعوت میشد.

کتابها و رساله های مستقل

تحلیلی از اژدهای خودی:

این رساله یک ارزیابی و نقد عمیق بر کتاب معروف «اژدهای خودی» اثر پوهاند بهاءالدین مجروح است.

نقد و تبصره بر جلد دوم تأریخ غبار:

کتابی تحلیلی در نقد جلد دوم اثر مشهور میر غلام محمد غبار (تأریخ افغانستان در مسیر تأریخ). 

نوشته ها، مقالات و اشعار در مطبوعات

اشعار سیاسی و مقاومت:

او در دهه دموکراسی افغانستان، با نام شعری «مضطرب باختری» از پایه گذاران شعر مقاومت علیه نظام حاکم بود، اما سروده هایش همواره در جراید پخش میشدند.

او از این سروده ها، کتاب مستقل چاپ نکرد.

مقالات رسانه ئی:

صدها مقاله سیاسی، اجتماعی و ادبی در نشریات داخل افغانستان و سایتهای برون مرزی از او نشر شده است که عناوین معروفی چون «تجربه های تأریخی و معضلهٔ قدرت» و «و این دلهای پُر از اضطراب» را شامل میشود.

وفات

محمد اسحاق نگارگر، روز سه‌ شنبه - ۹ قوس ه ش، در اثر بیماری کرونا در سن ۸۲ سالگی در شهر بیرمنگام انگلستان وفات یافت. ​